Oversteekcursus (fase 1)

In China wonen meer mensen dan in Nederland.
Er zijn dus meer auto’s dan in
Nederland. Ik begrijp dat best. Maar waarom moet voor een Chinees een
ogenschijnlijk simpele actie als de straat oversteken al een strijd zijn van
leven en dood?
In Beijing maken ze de straten gewoon te
breed. Daarbij komt nog dat iedere automobilist het recht op voorrang en
doorrijden bij rood claimt alsof er geen verkeersborden bestaan. Oversteken,
dat was me al snel duidelijk, is daar gewoon een leerproces. Een heel langzaam
leerproces waarbij ik na heel wat ervaring nog steeds in fase 1 verkeer. Vriendinnen van
een iets gewaagder soort hebben vaak een halfuurtje minder nodig dan ik om aan
de overkant te komen. Maar bellen toch vaak even hun afspraak om te zeggen dat
het iets later wordt wegens drukte.

Voor wie het leerproces in Beijing heeft
afgerond of het risico op een ongeluk simpelweg heeft geaccepteerd, is er
echter ook nog geen reden tot juichen. China is groot en divers.
Oversteekexperts op brede straten kunnen zich namelijk gemakkelijk verkijken op
simpel lijkende smallere wegen in bijvoorbeeld zuid China.

Want China zou China niet zijn als ze niet ook
voor verkeerssituaties op beginnerniveau enkele obstakels zouden uitvinden.

Te beginnen met een hek aan de ene kant van de
weg. Dat is een kwestie van bukken. Let wel: wie zijn evenwicht verliest na de
soepele buigpartij komt onvermijdelijk op de weg terecht, waar een
toeterfanfare of fataler lot hem zal wachten. Dat is een. Dan volgt een race
die het best vergeleken kan worden met het klassieke computerspelletje waarbij
een kikker cq konijn de straat moet overhoppen. En dan krijg je de verrassing.
In het midden van de weg staat weer een hek. Geen hekje, in de zin van
constructie waar je even overheen kunt springen. Nee, een hek, waarbij
klauterwerk de enige overwinningstechniek vormt. Bovendien is het randje naast
het hek zo smal dat een kleine misstap al fataal kan zijn. Na nog enig
gekikkerhops en een laatste buiging, bereik je dan veilig de overkant. Doodmoe.

Mijn record staat op 35 minuten. Net iets meer
dan mijn bredestraatoversteektijd in Beijing. Om in fase 2 te komen zal ik
moeten oefenen. En zo zorgen de Chinese wegen er maar mooi weer voor dat de
gezonde wandelaar lekker wordt beziggehouden. Of gewoon elke dag een taxi neemt
naar een bestemming om de hoek.

 

 

Lees ook:Opnieuw mijnongeluk in China
Lees ook:Vakantie? Eerst salaris vangen
Lees ook:Extreme luxe op weg naar Tibet
Lees ook:Nieuwe ronde, nieuwe kansen op Olympische kaartjes
Lees ook:Koelte verzinnen

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>